Drezyniarz 2022, Polen

In Juni 2022 hadden we de mooie gelegenheid om een treinreis te maken van Poznan naar Czarnków met een stoomtrein. En nee, we gaan het hier niet hebben over hoe mooi die trein was (want daar zijn andere sites voor), maar we gaan het hier hebben over een stukje cultuur. Smullen! (ja, ja, er komt zo ook 1 foto van de trein)

Want een stoomtrein reisje maken in Polen is echt een verademing. Om je een voorbeeld te geven…..

Kijk eens naar dit plaatje… geen fotografen op trapjes, hoogwerkers en andere onzin, niet één malloot die met een fluorescerend hesje VOL in je beeld gaat staan, niets van dat alles. Alle ruimte, iedereen geeft elkaar ook de ruimte, geen rare fratsen. Heerlijk.

En nog zoiets… roken met dat hok! Een stoomtrein hoort te roken als een dolle. En hier kan dat nog heerlijk. In nederland is er helaas weer eens gedoe bij de museumbaan van de hoogovens, want i.v.m. milieu mogen die niet rijden.. en de hoogovens zelf stoken gewoon door. Knettergek. Maar in Polen, nergens last van. Wat is dat heerlijk.

Denkt trouwens niet dat er geen treinspotters zijn in Polen, die zijn er zeker wel! En meer dan we hadden verwacht. Alleen lijkt het allemaal wat rustiger te gaan qua gedrag naar elkaar toe. Ja, ze razen van station naar station, nee, ze staan niet op een trapje, maar gewoon op de auto, maar ze staan elkaar niet in de weg. Alle plek, waarom zou je elkaar in de weg gaan staan? Gaat er ongekend relaxed aan toe

Terwijl de locomotief water krijgt, krijgen de mensen te eten. Lekkere worst met een broodje, de brandweerwagen staat er gewoon tussenin, geen afzetlinten, geen vreemde mannetjes met hesjes die oh zo belangrijk iedereen op afstand houden want oh oh oh wat is dit gevaarlijk, niets van dat alles. En dat gaat prima! De worst was heerlijk, er is niemand overreden door de brandweerwagen, de loc zat weer vol met water gevuld door de lokale brandweerman (die ook een stuk worst naar binnen werkten), helemaal prima zo.

En terwijl de locomotief water krijgt, speelt er een bandje lokale muziek. Heerlijk zo. Lekker sfeertje, superrelaxed, geen dranghek te zien.

Het bandje wat we eerder zagen, ging ook mee in de trein. Gezellig! Opvallend is dat het veel meer een familiefeest is en er (in verhouding) minder treinen nerds mee gingen. Hoempapa, worst, broodjes, echt een dag uit!

Oh, geen conducteur gezien, geen mensen in de trein die de hele dag in dat tussenstuk zitten te kijken of de deuren wel dichtblijven, niets.

En ja, de deuren kunnen open onder het rijden, maar niemand(!) doet dat. Hoe simpel kan het zijn!

Van worst alleen kan een mens niet leven, dus bij het volgende station wordt weer gestopt, waar je gebakjes te eten krijgt. Yeah!

De worst en gebak zitten bij de prijs van je treinkaartje in. Scheelt gedoe, duwen en trekken met afrekenen, want dat hoeft dus niet. Is al betaald.

Wil je er bier bij? Dat kan bij het lokale café (wat in het station zit) en we moeten eerlijk zeggen dat het Poolse bier wel erg lekker was. 🙂

De reis gaat voor het grootste gedeelte over spoorlijnen die al jaren niet meer in gebruik zijn. Op de plekken waar we stoppen is iemand hard bezig geweest met een bosmaaier om alles wat vlakker te krijgen (in NL heb je geheid gezeur, want daar moet het eruit zien als een biljartlaken), hier niet. Bosmaaier erover en gaan.

Over gaan gesproken.. die lokale spoorlijnen die niet meer in gebruik zijn, daar wordt dus ook niet meer alles iedere dag gesnoeid. Gelukkig is een takje niet opgewassen tegen een locomotief, en zo wordt alles onder het rijden vanzelf wel gesnoeid. 🙂 De rest van de takjes gaan er wel af als de rijtuigen er langs gaan en klaar ben je. Heerlijk!

En ja, dat je dan niet met je hoofd uit het raam moet hangen snapt iedereen ook prima, dus omroepen dat je dat niet moet doen hoeft niet, laat staan mannetje in gele jasjes die in paniek gaan roepen dat het raam dicht moet… niets van dat alles.

Stilgelegd spoorlijntje waar je op een gegeven moment wel je hoofd naar binnen doet anders krijg je een tak in je gezicht.

Dat de spoorlijn al jaren niet meer in gebruik is (helaas), is ook te merken aan de stations die nu dus leeg staan, of voor een ander doel worden gebruikt.

Ze worden dus niet gesloopt. Ja, sommigen zijn er best wel slecht aan toe (deze in het voorbeeld is nog prima) maar als je ze sloopt, komt er nooit meer een tweede kans. En je staat er versteld van hoeveel er toch weer zijn opgeknapt als café of woonhuis.

Dus die achterstand die het lijkt te zijn, zijn juist mooie kansen voor de toekomst! Gaat helemaal prima zo en wij zouden ook wel een stationnetje willen kopen ergens….

Wat wel in een rap tempo verdwijnt zijn de Russische oorlogsmonumenten… In een standje onderweg stond er nog eentje, maar gezien de oorlog in Oekraïne verdwijnen er de laatste tijd heel veel. En dat snappen we ook wel.. Aan de andere kant, de russen hebben wel de nazi’s eruit gegooid in 1944… maar ja… daarna waren diezelfde russen ook weer niet zo aardig tegen de polen… en hebben ze polen weer bezet met hun ideeën… Heel dubbel en we snappen de discussies wel. Wat doe je met dat verleden? Alles op de schroothoop of iets anders verzinnen? Lastig vraagstuk.

Dit is een Russische T-34 tank die van december 1945 tot maart 2006 op Plac Wolności in Czarnków stond bij een Russische oorlogsbegraafplaats waar ongeveer 300 Sovjet-soldaten begraven liggen die stierven in de omliggende veldslagen tijdens de Tweede Wereldoorlog. In juni 2006 werden de graven verplaatst en is de tank op deze nieuwe plek neergezet als herdenking. Deze T-34 werd in september 1944 geproduceerd in de fabriek in Niżny Tagił.

Om je een idee te geven… de fabriek waar deze tank gemaakt is ligt 3446 kilometer af van de plaats waar die nu staat…. Wat een wereld. 🙁

Terug naar vandaag en leuke dingen:

Positief opvallend.. de trein ging ergens onderweg nog even stuk (foto is van een andere stop trouwens) , maar GEEN paniek. Niets. Geen mensen die de trein in komen rennen met uitleg, excuses, verhalen en toestanden. Niets. Iedereen stapt gewoon de trein uit, praat wat met elkaar, kijkt in het rond, komt goed, we wachten het af zonder paniek en gemopper. De sfeer werd eigenlijk alleen maar beter door de vertraging!

(oh ja, kijk even naar de foto.. en zie de takken in de lok hangen)

En op het eindstation van de heenweg stond er een hele welkomstcommissie klaar, inclusief de brandweer fanfare, nergens dranghekken, wel een toespraakje voor de mensen die het SUPER hadden georganiseerd, en stond er een tentje waar je wat te eten en drinken kon halen. En ook daar, geen geduw en getrek, komt goed.

Al met al hebben we eigenlijk minstens zo genoten van de rust, het superleuke gezelschap en de cultuur als van de trein… En voor wie er toch foto’s en filmpjes van de trein wil zien, zie: https://www.nproject.org/nl/musea/stoomtrein-reis-poznan-czarnkow-2022/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

nl_NLDutch